Od 1932 do 1939 był także komendantem Związku Strzeleckiego w Olszanicy.

Podczas II wojny światowej i trwającej okupacji niemieckiej w 1942 przystąpił do Armii Krajowej i funkcjonował pod pseudonimem „Lis”, działając w placówce w Czarnej. W jego domu zainicjowano działalność miejscowej komórki podziemia oraz odbywały się tam spotkania decyzyjne w zakresie akcji dywersyjnych. W połowie czerwca 1944 został aresztowany podczas przenoszenia informacji na poczcie w Ropience przez SS-mannów Johanna Bäckera i Leo Humeniuka. Początkowo był przetrzymywany w więzieniu w Ustrzykach Dolnych, a po kilku tygodniach został przewieziony do Sanoka. Podczas przesłuchań był torturowany przez Johanna Bäckera, doznając m.in. zmiażdżenia dolnej szczęki i tracąc z niej wszystkie zęby. 10 lipca 1944 został osadzony w sanockim więzieniu. Trafił do celi nr 32 i został zapisany pod numerem 882 w ewidencyjnej księdze więźniów.