Zatułów ma epimery kanciaste i przedłużone ponad tylnymi biodrami, a episternity szerokie. Odnóża są dość długie, o pogrubionych wierzchołkach ud. Panewki bioder przedniej pary otwierają się ku tyłowi, a środkowej pary ku epimerom.
W krainie palearktycznej plemię to reprezentują 32 rodzaje. W Polsce występuje 19 lub 20 gatunków, w zależności od przyjętej systematyki klasyfikowanych w 7 lub 8 rodzajach.
Takson ten wprowadzony został po raz pierwszy w 1839 roku przez Étienne Mulsanta pod nazwą Clytaires. Należy do niego ponad 60 znanych rodzajów:
Abacoclytus Pesarini & Sabbadini, 1997 Acrocyrta Pascoe, 1856 Amamiclytus K. Ohbayashi, 1964 Amyipunga Martins & Galileo, 2011 Anthoboscus Chevrolat, 1860 Ayriclytus Martins & Galileo, 2011 Brachyclytus Kraatz, 1879 Calanthemis Thomson, 1864 Calloides LeConte, 1873 Carinoclytus Aurivillius, 1912 Cetimaju Galileo & Martins, 2007 Chlorophorus Chevrolat, 1863 – tryk Clytobius Gressitt, 1951 Clytocera Gahan, 1906 Clytoleptus Casey, 1912 Clytopsis Casey, 1912 Clytosaurus Thomson, 1864 Clytus Laicharting, 1784 – biegowiec Cotyclytus Martins & Galileo, 2011 Cyrtoclytus Ganglbauer, 1881 – biegowiec Demonax Thomson, 1860 Denticerus Jordan, 1894 Dexithea Thomson, 1864 Epiclytus Gressitt, 1935 Euryscelis Dejean, 1835 Glycobius LeConte, 1873 Hesperoclytus Holzschuh,