W marcu 1945 roku z brytyjską 6 Dywizją Powietrznodesantową i amerykańską 17 Dywizją Powietrznodesantową poprowadził korpus do Niemiec podczas operacji Varsity, powietrznodesantowej części operacji Plunder, gdzie został ranny w ramię przez odłamek niemieckiego granatu ręcznego 24 marca. Już po kapitulacji Niemiec, w czerwcu 1945 roku awansował na trzygwiazdkowego generała (generał dywizji). Pod koniec II wojny światowej Ridgway został przeniesiony do nowego zadania w na Pacyfiku, pod dowództwem gen. Douglasa MacArthura, z którym służył jako kapitan w Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point. "Wielki skok" jednak nie nastąpił z powodu kapitulacji Japonii we wrześniu.
Po wojnie Ridgway był dowódcą wojsk amerykańskich na filipińskiej wyspie Luzon do października 1945 roku, kiedy to XVIII Korpus Powietrznodesantowy został rozwiązany. Następnie otrzymał dowództwo sił amerykańskich w rejonie Morza Śródziemnego, z tytułem zastępcy Naczelnego Dowódcy Sojuszu w regionie Morza Śródziemnego. W latach 1946–1948 pełnił funkcję przedstawiciela armii Stanów Zjednoczonych w komitecie sztabu wojskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych. W 1948 roku objął dowództwo nad siłami amerykańskimi na Karaibach, a w 1949 roku został mianowany zastępcą szefa sztabu ds. administracji pod kierownictwem ówczesnego szefa sztabu Armii Stanów Zjednoczonych, gen. Josephem Collinsem.
Wojna koreańska thumb|240px|left|Naszywka naramienna 8 Armii