zaś małorolni górale z północy Attyki (diakrioi) chcieli podziału ziemi i mieli najbardziej skrajny program, aczkolwiek nigdy nie zdołali go wprowadzić w życie.
Zobacz też Ajsymneta
Przypisy Arystoteles w Ustroju Aten 2 nazywa ich „przybocznymi“ (πελάται, pelatai zapewne „zależni“) oraz „sześcioczęściowcami“ (ἑκτήμοροι, hektemoroi). Znaczenie tej nazwy już w starożytności było sporne, por. połownictwo. Głównym źródłem wiadomości o reformach są elegie Solona, zasięg reform jest różnie tłumaczony: Bravo i Wipszycka, s. 241 – 247.
Ustrój polityczny Aten (Arystoteles) (5,2) urząd sprawowany przez Solona nazywa διαλλακτής kai ἄρχων (rozjemca i archont), zaś jego samego (2) προστάτης του δήμου (strażnikiem bądź opiekunem ludu, dosł. stojącym przed ludem). Plutarch w biografii Solona (14) podaje ἄρχων μετὰ Φιλόμβροτον ὁμοῦ καὶ διαλλακτὴς καὶ νομοθέτης (wybrany archontem po Filombrotosie i zarazem rozjemcą i prawodawcą). Diogenes Laertios (I, 62) podaje, że było to w trzecim roku czterdziestej szóstej Olimpiady (594 r.).
Bibliografia