Za czyny te został wyróżniony nadaniem Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari. W sierpniu 1920 walczył podczas obrony Warszawy na odcinku Zegrze.
Na początku 1921 został zdemobilizowany i uznany za inwalidę wojennego. Starał się o pracę, aż w końcu został pracownikiem na odcinku drogowym na stacji kolejowej w Opalenicy. W czasie trwania II wojny światowej walczył w Polskich Siłach Zbrojnych na zachodzie. Po wojnie zamieszkał w Opalenicy, gdzie zmarł. Był żonaty i miał wielodzietną rodzinę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5988 – 6 grudnia 1922 Krzyż Walecznych trzykrotnie Wielkopolski Krzyż Powstańczy – 4 kwietnia 1958
Przypisy
Bibliografia
Biogram opracował Zdzisław Kościański.
Kategoria:Ludzie związani z Opalenicą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Podoficerowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Żołnierze 73 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1959