22 maja armia ruszyła w kierunku Székesfehérvár, do którego dotarła 25 czerwca.
Armia turecka na wstępie kampanii liczyła 150–160 tys. żołnierzy. Była to największa armia w dotychczasowej historii Imperium Osmańskiego. Na podstawie źródeł z okresu ich obozowania pod Székesfehérvár składała się z: wojsk zaciężnych Porty – ok. 40 tys. żołnierzy, 20–30 tys. janczarów janczaragi wezyra , 10–15 tys. sipahów, wojsk technicznych; prowincjonalnego pospolitego ruszenia – ok. 70–80 tys. żołnierzy, kontyngenty Mołdawii, Wołoszczyzny i Siedmiogrodu – ok. 20 tys. żołnierzy, 4–6 tys. Mołdawian hospodara Jerzego Duci, 4–6 tys. Wołochów hospodara Șerbana Kantakuzena, 10 tys. Siedmiogrodzian księcia Michała Apafy; ordy tatarskiej – ok. 20 tys. ordyńców krymskich pod wodzą chana .
W skład armii wchodziły także: 15–20 tys. węgierskich żołnierzy Imre Thökölyego, połowa działała na obszarze Słowacji, reszta obsadzała zamki i blokowała zamki cesarskie; artyleria: 19 kolubryn, 5 moździerzy, 120 dział mniejszego kalibru; 50 tys. wozów taborowych, kilkadziesiąt tysięcy czeladzi obozowej.