Zdobył brązowy medal w pchnięciu kulą na halowych mistrzostwach Europy w 1980 w Sindelfingen, ulegając jedynie swemu koledze z reprezentacji Jugosławii Zlatanowi Saračeviciowi i Jaromírowi Vlkowi z Czechosłowacji. Ponownie wywalczył brązowy medal na halowych mistrzostwach Europy w 1983 w Budapeszcie, za zawodnikami radzieckimi Jānisem Bojārsem i Aleksandrem Barysznikowem. W wieku 45 lat zakwalifikował się do finału pchnięcia kulą na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach, w którym zajął 12. miejsce. Zajął 9. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1984 w Göteborgu.
Zwyciężał w pchnięciu kulą na mistrzostwach krajów bałkańskich w 1970, 1971 i 1972.
Ivančić był mistrzem Jugosławii w pchnięciu kulą w latach 1970–1975 i 1977. Sześciokrotnie poprawiał rekord Jugosławii w tej konkurencji doprowadzając go do wyniku 19,86 m, uzyskanego 1 maja 1976 w Splicie. Jego rekord życiowy na otwartym stadionie wynosił 20,99 m (osiągnięty 31 sierpnia 1983 w Koblencji), a w hali 20,40 m (20 lutego 1983 w Budapeszcie).
Później pracował jako trener lekkoatletyczny.