Udział Iranu Mohammad Reza Pahlawi, szach Iranu, w 1974 dofinansował projekt pożyczką 1 mld USD na rzecz Francuskiej Komisji Energii Atomowej, w zamian za dostęp Iranu do 10% produkcji zakładów. Francja i Iran zawiązały joint-venture Sofidif (udziały odpowiednio 60% i 40%), które przejęło udziały w EURODIF od Szwecji (która wycofała się z projektu). W 1977 wyłożył kolejne 180 mln USD na działalność EURODIF. W roku rozpoczęcia produkcji przez zakład wybuchła jednak w Iranie rewolucja islamska. Ajatollah Chomejni nie był zainteresowany energetyką jądrową, więc Iran zerwały porozumienie z EURODIF i zaprzestały dalszych składek na funkcjonowanie przedsiębiorstwa. EURODIF nigdy nie dostarczył żadnego paliwa do Iranu.
W końcu Iran wystąpił z żądaniem zwrotu udzielonej pożyczki 1 mld USD. Francja kontrargumentowała, że Iran winien jest przyobiecane, a nie zapłacone, opłaty za zamówione usługi. W 1991 strony weszły w oficjalny spór sądowy w 1991. Iran wygrał postępowanie i otrzymał 1,6 mld USD zwrotu pożyczki i odsetek. Straty firm francuskich zostały pokryte m.in. przez ubezpieczenie eksportowe.