Drugim Polakiem, który przybył na Filipiny, był inny jezuicki misjonarz, Jan Chryzostom Bąkowski z Częstochowy. Bąkowski początkowo uczestniczył w działalności misyjnej w Chinach, szczególnie w Jiangsu. Został jednak aresztowany i wysłany do Kantonu, gdzie nie mogąc sobie poradzić z przymusową izolacją, wyjechał do Manili. Będąc tam, podjął się misji ewangelizacyjnej ludności chińskiej zamieszkującej Filipiny. Misję tę prowadził aż do swojej śmierci w 1731 roku.
Oprócz Bąkowskiego na Filipinach gościło także kilku innych przedstawicieli polskiego duchowieństwa, w tym Władysław Michał Zaleski, który był delegatem papieskim na Indie Wschodnie w latach 1886–1916 oraz Józef Wiśniewski, kapelan Wojska Polskiego, zabity w obozie koncentracyjnym w Dachau. Z wizytą w tym kraju przebywali również prymas Polski, kardynał Józef Glemp oraz papież Jan Paweł II.
Pierwszym Polakiem niezwiązanym z duchowieństwem mógł być natomiast Maksymilian Teofil Gumplowicz z Krakowa, podróżnik i lekarz okrętowy w Holenderskich Indiach Wschodnich (współczesna Indonezja). Podczas swojej służby w holenderskiej marynarce wojennej Gumplowicz odwiedził nie tylko Holenderskie Indie Wschodnie, ale także Filipiny, Malaje i Nową Gwineę.