Draginja Babić, cyr. Драгиња Бабић (ur. 3 października 1886 w Valjevie, zm. ) – serbska lekarka, która pracowała w szpitalu w Valjevie podczas wojen bałkańskich i I wojny światowej. Odznaczona Orderem Świętego Sawy.
Życiorys Draginja Babić urodziła się w Valjevie w rodzinie kupca Janko Babicia i Jeleny Jelka. W latach 1892–1893 ojciec był przewodniczącym gminy Valjevo. Brat Jovan Babić został profesorem języka serbskiego i pisarzem, a siostra Marija wyszła za mąż za aptekarza Tadicia.
Babić ukończyła szkołę podstawową w rodzinnej miejscowości. W 1905 roku ukończyła gimnazjum w Belgradzie i rok później rozpoczęła studia medyczne na uniwersytecie w Zurychu w ramach stypendium gminy Valjevo. Studia od roku akademickiego 1908/09 kontynuowała w Berlinie, gdzie ukończyła je w grudniu 1911 roku. Była pierwszą Serbką, która ukończyła studia medyczne na Uniwersytecie w Berlinie. Zaproponowano jej pozostanie na uczelni, ale postanowiła wrócić do Serbii.