Podczas gruntownego remontu budynku w latach 1972–1973 jego „oświatowa” historia i przypadająca wówczas okrągła, 500. rocznica urodzin Mikołaja Kopernika, skłoniły astronoma dr. Jana Mietelskiego (wnuka Józefa i Antoniny) do dania symbolicznego wyrazu tym kulturalnym reminiscencjom poprzez umieszczenie na południowej fasadzie budynku (zwróconej w stronę ulicy) zegara słonecznego. Projekt uzyskał akceptację ówczesnego wojewódzkiego konserwatora zabytków w Krakowie, dr Hanny Pieńkowskiej.
Zegar Jest to rzadko spotykany wertykalny podwójny zegar słoneczny, w którym jeden wspólny element dający cień (polos) obsługuje dwie skale; wyższą – złożoną z koncentrycznych pierścieni miesięcznych poprzecinanych falistymi liniami godzin (i półgodzin) czasu urzędowego (letniego lub zimowego – stąd dwa rzędy liczb opisujących skalę podziałki) oraz niższą – typową skalę zegara słonecznego, wskazującego miejscowy czas prawdziwy. Na tej skali linie godzin i półgodzin są odcinkami prostymi, poprzecinanymi przez dwie rodziny hiperbol, rozdzielone prostą równonocną. Każda z tych przecinających linii jest torem dziennym cienia gałki kulistej (umieszczonej na końcu polosa) w dzień wstępowania Słońca w kolejny spośród dwunastu znaków Zodiaku.