Od 1968 do 2002 był wykładowcą Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, później także m.in. Akademii Nauk Społecznych. Został dziekanem Wydziału Socjologii i Pedagogiki Wyższej Szkoły Informatyki i Ekonomii TWP w Olsztynie. Opublikował różne książki socjologiczne, m.in. Z badań nad aktywnością zawodową i społeczną chłopów (1964), Spółdzielczość w społeczności wiejskiej: studium socjologiczne na przykładzie wsi Łysa Góra, pow. brzeski (1971), Oszczędność i rozrzutność w kulturach rolniczych (1976) oraz Drapieżna demokracja. Rodzina, biurokraci i gangsterzy (2002).
W latach 1976–1982 członek zespołu ekspertów UNESCO ds. kultury Europy Środkowej i Wschodniej. W latach 1974–1978 wicedyrektor Instytutu Kultury w Ministerstwie Kultury. Do rozwiązania należał do PZPR, później związał się ze środowiskiem Polskiego Stronnictwa Ludowego. Od 3 listopada 1993 do 6 marca 1995 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Urzędzie Rady Ministrów, a także szefa zespołu doradców premiera Waldemara Pawlaka.