na spotkaniu dowódców oddziałów utworzone zostało Zjednoczenie Narodowych Partyzantów Łotwy (LNPA), którego komendantem został Jānis Ozols, zaś Supe otrzymał stanowisko szefa sztabu. W styczniu 1945 r. został również dowódcą bazy partyzanckiej na bagnach Stompaku, na zachód od Viļaki w Łatgalii. W miejscu tym partyzanci wznieśli ok. 20 bunkrów, w których mogło na stałe przebywać 300-360 uzbrojonych ludziR. Wnuk, Leśni Bracia, s. 353–354.. 2 marca 1945 r. obóz został zaatakowany przez siły NKWD. Dowódca obozu wydał rozkaz jego obrony; dopiero po całym dniu walki partyzanci wycofali się i rozproszyliR. Wnuk, Leśni Bracia, s. 355–357..
W kwietniu 1945 r. Ozols zginął w potyczce z oddziałem radzieckim, a Supe został po nim komendantem organizacjiR. Wnuk, Leśni Bracia, s. 349.. Razem z szefem sztabu Antonsem Circānsem udał się w objazd powiatów Abrene, Valka, Aluksne i Kieś, by zjednoczyć pod swoim dowództwem działające tam oddziały utworzone przez partyzantów wyszkolonych przez Niemców lub powstałe spontanicznie po przejściu Armii CzerwonejR. Wnuk, Leśni Bracia, s. 362.. Wiosną i latem zdołał włączyć większość takich grup do LNPA. Po kapitulacji III Rzeszy Supe ogłosił odejście od dotychczasowego proniemieckiego kursu politycznego LNPA i uznanie Wielkiej Brytanii oraz USA za sojuszników ŁotyszyR. Wnuk, Leśni Bracia, s. 361..