Autorem ówczesnej polityki banku był Ernest Adam, który dą­żył do przekształcenia go w wielkie, ogólnopolskie towarzystwo akcyjne drogą inwestowania w Warszawską Spółkę Akcyjną Budowy Parowozów(wraz z Polskim Bankiem Przemysłowym), Fabrykę Naczyń Emaliowanych w Olkuszu i 30 innych przedsiębiorstw. Przy cen­trali lwowskiej utworzył oddział parcelacyjny, zajmujący się sprzedażą majątków polskich w Galicji wschodniej w ręce osadników polskich, Bank prowadził wówczas ekspansywną politykę na terenie całej Polski, zakładając 13 oddziałów a także oddział w Gdańsku przy Heilige Geistgasse 134 (ob. ul. św. Ducha) (1921–1922), następnie przy Holzmarkt 4 (Targ Drzewny) (1925–1929). W 1924 r. wszedł na obszar Czechosłowacji i przejąwszy cieszyńską filię Banku Rolniczego w Frysztadzie, stworzył tam swój odrębny oddział pozyskując ponad 200 drobnych akcjonariuszy polskichZiemski Bank Kredytowy SA we Lwowie, Lwów 1925.. Bank był współinicjatorem powstania Polskiego Banku Emigracyjnego. W 1925 zaczął mieć kłopoty z płynnością na skutek wycofania się grupy czeskiej. Pomoc przyszła z Ministerstwa Skarbu, które w roku 1927 za 3 mln złotych zakupiło 60% jego akcji, nie chcąc - mimo ewi­dentnych przewinień zarządu nadających się do procedury sądowej - dopuścić do bankructwa w tym czasie kolejnej instytucji bankowej.