W 1908 zostaje powołany na prezesa zarządu firmy Cukrownia Chełmica SA. Piastuje wysokie stanowiska w tej cukrowni praktycznie do swojej śmierci. Prowadzi również interesy innych cukrowni na terenie Polski. Poza przemysłem cukrowniczym, zajmował się tworzeniem lub unowocześnianiem innych przedsiębiorstw, szczególny nacisk kładąc na chłodnie. Podczas I wojny światowej i zajęciu przez Niemców terenów b. Królestwa Polskiego zostaje jednym z współzałożycieli Towarzystwa Ubezpieczeń „Polonia” oraz Towarzystwa Asekuracyjnego „Vita”, w obu towarzystwach zasiadał w radach nadzorczych. W 1915 i 1916 był członkiem rzeczywistym Towarzystwa Popierania Pracy Rolnej i Rzemieślniczej wśród Żydów w Królestwie Polskim. W latach 1918–1919 sprawował funkcję członka Komisji Rewizyjnej Zarządu Towarzystwa Akcyjnego Fabryki Cukru i Rafinerii „Michałów”.
W 1920 wraz z dyr. Świerczewskim, Torżewskim, Billewiczem i inż. Eugeniuszem Kwiatkowskim był w grupie założycieli Polskiego Towarzystwa Gazowniczego SA, które wykupiło z rąk niemieckich gazownie w Oświęcimiu, Szczakowej i Tomaszowie Mazowieckim.