może sięgać nawet 175. Elementy psychiczne są podstawą „karmy” (pali Kamma), terminu określającego zasadę, że każdy czyn jest motywowany przez stan psychiczny będący u jego podstaw. Samo zachowanie jest w swej istocie neutralne, dopiero połączenie elementów psychicznych stanowi o jego złu lub dobru.
Abhidharma wyróżnia elementy psychiczne o charakterze zdrowym (kusula) oraz niezdrowym (akusula). Osąd o ich charakterze był ustalany na podstawie zbiorowego doświadczenia dużej liczby osób zajmujących się medytacją we wczesnym okresie buddyzmu. W zależności od tego, jak poszczególny element wpływał na medytację, przypisywano mu jego charakter: gdy utrudniał, przypisywano mu charakter niezdrowy, a gdy ułatwiał – zdrowy.
Oprócz elementów zdrowych i niezdrowych istnieje siedem elementów neutralnych stanowiących podstawowy szkielet świadomości: apercepcja (phassa) – czysta świadomość przedmiotu percepcja (sanna) – pierwotne uświadomienie sobie przynależności obiektu do danego zmysłu wola (cetana) – warunkowa reakcja towarzysząca początkowej percepcji przedmiotu czucie (vedana) – doznania wywołane przez przedmiot koncentracja (ekaggata) – zogniskowanie świadomości spontaniczna uwaga (manasikara) – mimowolne skierowanie uwagi związane z siłą przyciągania przedmiotu energia psychiczna (jivitindriya) – użycza żywotności i łączy