Siemion Abramowicz Turowski, (ur. 1895 w Czernihowie, zm. 1 lipca 1937) – rosyjski rewolucjonista pochodzenia żydowskiego, radziecki wojskowy, komkor, ofiara wielkiej czystki w Armii Czerwonej.

Życiorys Był synem zamożnego kupca. W 1911 r. wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (bolszewików)P. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 57.. W 1914 r. został aresztowany za rozklejanie ulotek antywojennych. Został zesłany do Wiatki, a następnie wcielony do Armii Imperium Rosyjskiego, służył jako podoficer. Po rewolucji lutowej wstąpił do Czerwonej Gwardii w Kijowie. Następnie znalazł się w formacji Czerwonych Kozaków. Został zastępcą dowódcy 1 pułku Czerwonych Kozaków, był również przyjacielem jego dowódcy Witalija Primakowa. Po utworzeniu brygady Czerwonych Kozaków, a następnie 8 dywizji kawalerii Czerwonych Kozaków, pełnił w tych jednostkach obowiązki szefa sztabu, a między 14 marca a 14 maja 1920 r. pełnił tymczasowo obowiązki dowódcy.

W latach 1924–1926 był komendantem Wyższej Szkoły Kawalerii w Leningradzie. Następnie od 1927 do 1928 dowodził 11 dywizją strzelecką. W latach 1928–1930 był szefem sztabu 1 korpusu kawalerii Czerwonych Kozaków. Od 1930 do 1932 r.