Zygmunt Stanisław MirtyńskiW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Siegmund Mirtyński”. (ur. 3 kwietnia 1898 w Stanisławowie, zm. 1940 w ZSRR) – polski nauczyciel, dyrektor gimnazjalny w II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Zygmunt Stanisław Mirtyński urodził się 21 marca 1892. Był synem Piotra (ur. 1851, nauczyciel-polonista, w latach 1905-1917 wicedyrektor C. K. Gimnazjum w Jarosławiu) i Marii z domu Remer. Miał rodzeństwo: siostrę Janinę i brata Adama. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Jarosławiu, gdzie w 1910 zdał egzamin dojrzałości. Był członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”.

Podczas I wojny światowej został wcielony do i mianowany chorążym w rezerwie piechoty z dniem 1 sierpnia 1915. Do 1918 był przydzielony do pułku piechoty nr 56. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 22 pułku piechoty w Siedlcach, a w 1934 był przydzielony do 1 pułku Strzelców Podhalańskich i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Targ.