Pierwotne Bobrowniki były typową owalnicą, której centrum stanowił założony na rzece Stole staw o powierzchni około 1200 m². Korzystali z niego przez wieki miejscowi hodowcy bobrów. Wokół stawu rozlokowane były drewniane domostwa, a jego brzegiem oraz wzdłuż rzeki przebiegała główna ulica wsi, nazywana Hauptstraße (obecna ul. Główna). W kierunku zachodnim droga ta prowadziła do Rept oraz Tarnowic, a w kierunku wschodnim do Piekar Rudnych, Radzionkowa i dalej do Bytomia.
thumb|left|Zabytkowa kaplica przy ul. Głównej (widocznej po lewej w tle; zdj. 2018) Na przełomie XVIII i XIX wieku w tym centralnym miejscu osady, prawdopodobnie na fundamentach wcześniej stojącej kaplicy drewnianej, zbudowano murowaną kaplicę. W 2. połowie wieku XIX w miejsce zabudowań drewnianych, przy ulicy Głównej zaczęły powstawać budynki, głównie gospodarcze, wykonane z kamienia żużlowego i kamienia wapiennego. Oba materiały były łatwo dostępne, gdyż pierwszy był bezpłatnie udostępniany bobrownickim rolnikom przez hutę żelaza znajdującą się w pobliskich Tarnowskich Górach, drugi zaś wydobywany był na miejscu, w Bobrownikach, oraz w sąsiednich Piekarach Rudnych. Pierwszym budynkiem wzniesionym w ten sposób była w 1878 roku stodoła Jana Tomczyka przy ul. Głównej 12. W kolejnych latach przy wykorzystaniu tego budulca powstały budynki przy ul.