„Magdy” (lwicki) na szlaku bojowym Śródmieście Północ.
Została postrzelona w głowę 20 września 1944 r., w wyniku czego uzyskała później status inwalidy wojennego.
Losy powojenne Po zakończeniu powstania Boczar opuściła Warszawę razem z ludnością cywilną i trafiła do obozu przejściowego w Pruszkowie. Tam znalazła Stefanię Rozenholc-Kamińską. Kobiety zamieszkały razem w Chylicach pod Warszawą, później dołączył do nich Aleksander Rozenholc. Rodzeństwo utrzymało kontakt z Boczar do swojej śmierci.
Zmarła w 2007 r. w Warszawie, pochowana na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B 28-4-10).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (1941) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 13 listopada 2008) „za bohaterską postawę i niezwykłą odwagę wykazaną w ratowaniu życia Żydom podczas II wojny światowej, za wybitne zasługi w obronie godności człowieczeństwa i praw ludzkich”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (4 grudnia 2002) „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej, za zasługi w działalności społecznej”. Krzyż Walecznych Warszawski Krzyż Powstańczy Medal za Warszawę 1939–1945 Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Odznaka Grunwaldzka Medal Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata