Cheilocystydy butelkowate do półbutelkowatych (15–) 18–38 × 5–8 µm, z długą szyjką o szerokości 2,5–3,8 µm. Gatunki podobne Cechą charakterystyczną łysiczki stożkowatej jest to, że trudno ją wyrwać bez przełamania trzonu lub wyrwania wraz z okazem kępek trawy.Ta cecha w połączeniu z innymi; zbiegające blaszki, wypukły kapelusz i mocno przeźroczyście żłobione brzegi, wyróżnia ten gatunek makroskopowo wśród innych łysiczek.
Występowanie i siedlisko Znane jest jej występowanie w Ameryce Północnej i Europie, podano także jedno stanowisko w Argentynie. Władysław Wojewoda w 2003 r. podał w Polsce liczne stanowiska z uwagą, że rozprzestrzenienie i stopień zagrożenia nie są znane.
Grzyb saprotroficzny. Występuje w różnego typu lasach i zaroślach, na polach i w sadach, wśród opadłych liści i traw na resztkach drzewnych. Owocniki zazwyczaj od maja do października.
Przypisy
Kategoria:Kuehneromycetaceae Kategoria:Mykobiota Polski