W 1915 związek przemianowano na Gruppe Internationale. Liebknechta i Luksemburg więziono w latach 1916–1918, za organizowanie publicznych demonstracji w Berlinie przeciwko niemieckiemu udziałowi w wojnie. W latach 1916–1918 związek działał pod nazwą Grupa Spartakusa. W 1917 organizacja znalazła się w składzie Niezależnej Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (USPD). Po zwycięstwie rewolucji październikowej w Rosji, członkowie związku zaczęli agitować na rzecz utworzenia w Niemczech rządu opartego na radach robotniczych. Po obaleniu monarchii, 9 listopada 1918, Liebknecht proklamował z balkonu pałacu cesarskiego, powstanie republiki socjalistycznej. Uczynił to dwie godziny później niż Philipp Scheidemann, który ogłosił w Reichstagu utworzenie Republiki Weimarskiej.

Po wyodrębnieniu się z USPD w grudniu 1918, „Spartakusowcy” utworzyli Komunistyczną Partię Niemiec (KPD) członka Międzynarodówki Komunistycznej.

Organem prasowym Związku Spartakusa był Die Rote Fahne („Czerwony Sztandar”).