W dokumencie klasztoru z Rougemont z 1115 r. miejsce to było oznaczone jako opuszczone. Podział seniorii Corbières w 1249 r. stworzył konseniorię Charmey, której panowie rezydowali na zamku Sur la Roche (w 1736: En la Motte du château). Ród Corbières z Charmey wymarł przed 1361 rokiem, ale Charmey pozostało wsią odpowiedzialną za utrzymanie zamku (którego ostatnia część zawaliła się w 1824 roku). W 1454 r. Charmey przeszło we władanie hrabiów Gruyère, a w 1555 r. dostało się we władanie Fryburga, stanowiąc część baliwatu Corbières. Opór przeciwko płaceniu podatku wojskowego został złamany w 1614 r. Parafia jest poświadczona w 1228 r. (kościół pw. Św. Krzyża, od 1735 r. Św. Wawrzyńca (St.-Laurent)).
Położona w regionie o starych tradycjach hodowli bydła Charmey – zwłaszcza jej przysiółek La Tzintre - stała się ważnym ośrodkiem wędrówek transhumancyjnych między równinami a górami (Pays-d’Enhaut i Gessenay) w XVII i XVIII wieku.