Zakażenia ryb dokonują głównie pływki. Po przyczepieniu się do powierzchni ciała ryby z pływki tworzy się grzybnia, która wrasta do ciała ryby, do jej naczyń krwionośnych, mięśni i innych tkanek. Na powierzchni ciała ryby powstają widoczne białe lub szare plamy grzybni. Po skolonizowaniu ciała ryby następuje bezpłciowe (bardziej produktywne) lub płciowe rozmnażanie patogenu.
Badania wykazały, że Saprolegnia diclina toleruje stężenia roztworu NaCl do 12000 μg /ml. Niskie dawki roztworu NaCl stymulują wytwarzanie proteazy przez S. diclina, ale wyższe dawki znacząco ją hamują. mały|Uwalnianie oospor: A,B,C – lęgnia, D – oosporamały|190px|Pływkimały|Cykl życiowymały|240px|Ryba porażona przez Saprolegnia
Występowanie i siedlisko Saprolegnia diclina jest szeroko rozpowszechniona, głównie w wodach na obszarze o klimacie umiarkowanym (Europa, Chile, Japonia i Kanada), występuje również w Polsce. Atakuje ryby dziko żyjące, hodowane w stawach i akwariach.
Należy do grupy gatunków Saprolegnia prowadzących pasożytniczy tryb życia. Pasożytem jest również blisko z nią spokrewniona Saprolegnia parasitica.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Saprolegniaceae