Niewidzialny woźnica (szw. Körkarlen) – powieść szwedzkiej pisarki Selmy Lagerlöf z 1912 roku.
Gdy Lagerlöf zaczęła pracę nad powieścią, nazwała ją swoją „Opowieścią wigilijną”, nawiązując tym samym do dzieła Charlesa Dickensa. Niewidzialny woźnica został zekranizowany dwukrotnie w Szwecji (1921, 1958) oraz raz we Francji (1939).
Powieść ukazała się po polsku w 1923 roku w anonimowym tłumaczeniu.
Streszczenie fabuły W noc sylwestrową, w nienazwanym mieście, na łożu śmierci leży siostra Edith, członkini Armii Zbawienia. Czuwają przy niej jej matka, Maria, oraz kapitan Andersson. Kobieta cierpi na gruźlicę, a przed śmiercią chce po raz ostatni zobaczyć Davida Holma. Prosi, by go do siebie zawołać.
Alkoholik David Holm był pierwszą osobą, która przyszła do nowej placówki Armii Zbawienia, którą Edith i Maria otworzyły w poprzednią noc sylwestrową. Siostra Edith wiele razy w mijającym roku chciała pomóc Holmowi, ale ten zawsze ją odrzucał. Chęć Edith, by zrobić z Davida lepszego człowieka, rosła wraz z coraz głębszą miłością do niego. Gdy dowiedziała się, że David jest żonaty, spotkała jego żonę, która go wcześniej zostawiła, i przekonała ją do pogodzenia się z Holmem. Mężczyzna nadal jednak znęcał się nad nią i dziećmi, a sytuacja rodzinna stała się jeszcze gorsza niż wcześniej.