W sierpniu 1985 r. wrócił do Kilonii, a trzy lata później przeniósł się do kliniki Westfalskiego Uniwersytetu Wilhelma w Münsterze na chirurgię kręgosłupa (H. H. Matthiaß). W 1990 r. porzucił ortopedię i ponownie zajął się chirurgią urazową w klinice Asklepios w Altonie. Tam przyznano mu drugi tytuł chirurga ogólnego (1992 r.), przeprowadził także habilitację u specjalisty neuroanatomii, Wernera Liersego.
Po zjednoczeniu Niemiec w 1995 r. został szefem nowego szpitala w Plau am See, w Meklemburgii. Döhler operował dzieci z Afryki i Azji Środkowej dla organizacji Friedensdorf International oraz byłych robotników przymusowych III Rzeszy z Polski i Ukrainy dla fundacji „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość”.
Publikacje (wybrane) z H.-L. Poserem, D. Harmsem, H.-R. Wiedemannem: Systemic lipomatosis of bone: a case report. [w:] „Journal of Bone and Joint Surgery” (Br) 64-B (1982), s. 84–87. z L. Al-Arfajem, W. Löfflerem: Komplette Unterarmfrakturen bei Kindern. Möglichkeiten und Grenzen der konservativen Therapie. Eine Analyse von 195 Fällen. [w:] „Unfallheilkunde” 86 (1983), s. 22–27. z H. Hamelmannem, U. Lassonem: Aggressive Fibromatosen. [w:] „Der Chirurg” 55 (1984), s. 174–178. z W. A. Souterem, I. Beggsem, G. D. Smithem: Idiopathic hyperphosphatasia with dermal pigmentation: A twenty year follow-up.