Philipp Jarnach (ur. 26 lipca 1892 w Noisy-le-Sec, 17 grudnia 1982 w Börnsen) – niemiecki kompozytor pochodzenia francuskiego.
Życiorys Był synem Katalończyka i Flamandki. W latach 1912–1914 uczył się w Konserwatorium Paryskim u Édouarda Rislera (fortepian) i Alberta Lavignaca (teoria). W 1915 roku wyjechał do Zurychu, gdzie w latach 1915–1921 uczył w miejscowym konserwatorium. Poznał też Ferruccio Busoniego, po którego śmierci dokończył operę Doktor Faust (wyst. Drezno 1925). W latach 1922–1927 pisywał krytyki muzyczne do ukazującej się w Berlinie gazety Börsen-Kurier. W 1931 roku otrzymał obywatelstwo niemieckie. Wykładał w Hochschule für Musik w Kolonii (1927–1949) i w konserwatorium w Hamburgu (1949–1970). Członek Akademie der Künste w Berlinie (1955). Do jego uczniów należeli Kurt Weill, Otto Luening, Nikos Skalkotas, Ingolf Dahl, Bernd Alois Zimmermann i Donald Scavarda.
Twórczość Należał do przedstawicieli międzywojennego niemieckiego modernizmu muzycznego, jego język dźwiękowy ukształtował się pod wpływem Ferruccio Busoniego. Muzyka Jarnacha cechuje się doskonałym warsztatem, brak jej jednak znamion indywidualności.