Ernst Kurth (ur. 1 czerwca 1886 w Wiedniu, zm. 2 sierpnia 1946 w Bernie) – szwajcarski muzykolog pochodzenia austriackiego.
Życiorys Studiował pod kierunkiem Guido Adlera na Uniwersytecie Wiedeńskim, w 1908 roku uzyskał tytuł doktora na podstawie dysertacji Der Still der opera seria von Gluck bis zum Orfeo. W latach 1908–1911 działał jako pianista-korepetytor w Lipsku, Bambergu i Barmen, w latach 1911–1912 uczył w eksperymentalnej Freie Schulgemeinde w Wickersdorfie. W 1912 roku osiadł w Bernie. Habilitował się na Uniwersytecie Berneńskim w 1912 roku na podstawie pracy Die Voraussetzungen der theoretischen Harmonik und der tonalen Darstellungssystems, następnie wykładał na tej uczelni muzykologię. Z jego inicjatywy w berneńskiej uczelni powstał Institut für Musikwissenschaft (1920/21). Od 1927 roku wydawał „Berner Veröffentlichungen zur Musikforschung”. W ostatnich latach życia cierpiał na chorobę Parkinsona. Mimo to kontynuował pracę na uniwersytecie.