Za główną rolę 17–letniego Davida Clemensa, przywiezionego do stacjonarnego ośrodka leczenia psychiatrycznego dla młodzieży przez pozornie troskliwą matkę w melodramacie David i Lisa (David and Lisa, 1962) zdobył Złoty Glob dla najbardziej obiecującego nowicjusza i nagrodę na festiwalu w San Francisco dla najlepszego aktora oraz nominację do Nagrody BAFTA dla najbardziej obiecującego debiutanta w głównych rolach filmowych. W 1963 był nominowany do nagrody Złotego Laura w kategorii najlepsza nowa osobowość.
Występował na Broadwayu w przedstawieniach: Ogród doktora Cooka Iry Levina (1967) jako dr Jim Tennyson, Motyle są wolne Leonarda Gershe’a (1969–1972) w roli Dona Bakera z Blythe Danner, Kotka na gorącym blaszanym dachu Tennessee Williamsa (1974–1975) jako Brick, P. S. Twój kot nie żyje! (1975) w roli Jimmy’ego i Debel (1985–1986) jako facet z Ronem Leibmanem. Grał także w produkcjach off-Broadwayowskich: Słodki książę (1982), Druga strona raju (1992) w roli F. Scotta Fitzgeralda, Mary Rose (2007) J.M. Barrie’a jako narrator i Upodleni (2012) z Chrisem Sarandonem. W 1999 zagrał w sztuce Antona Czechowa Wiśniowy sad w Bristol Riverside Theatre w Bristol w Pensylwanii.