w jednej izbie mieszkał bakałarz a w drugiej odbywała się nauka dla chłopców okolicznej szlachty i mieszczan). Ministrem tej szkoły był Maciej Rybiński, tłumacz psałterza na język polski, późniejszy senior Jednoty braci czeskich w Wielkopolsce. O tej szkole wspomina w swoich dokumentach, po wizytacji parafii baranowskiej w 1646 roku biskup krakowski – Piotr Gembicki, opisując
mały|Kościół w Baranowie Sandomierskim; dawniej na jego miejscu znajdował się zbór Św. Jakuba 13 grudnia 1816 r. na mocy dekretu gubernialnego została założona jednoklasowa szkoła ludowa. Mieściła się ona w budynku szpitalnym w pobliżu kościoła. Założyła ją Anna Potocka z Krasickich (ważną rolę odegrało także poparcie ówczesnego baranowskiego proboszcza – Jana Solaka). Szkoła obejmowała swoim zasięgiem Baranów Galicyjski (ówczesna nazwa Baranowa Sandomierskiego) wraz z gminą żydowską, Suchorzów z Przewozem (aktualnie część Suchorzowa), Skopanie, Dymitrów Duży i Dymitrów Mały wraz z Kołem (aktualnie część Dymitrowa Małego). Patronami i opiekunami owej szkoły ludowej zostali: jej założycielka, miejscowy proboszcz i rajcowie miasta.