Obowiązki senatora wykonywał do 1961.
Od 24 sierpnia 1961 do 8 stycznia 1966 zajmował stanowisko ministra rolnictwa w rządzie Michela Debré oraz w pierwszym i drugim rządzie Georges’a Pompidou. Od 8 stycznia 1966 do 28 kwietnia 1967 pełnił funkcję ministra zaopatrzenia w trzecim i czwartym gabinecie Georges’a Pompidou. Działał także w samorządzie, zasiadał w radzie departamentu Maine i Loara, w latach 1965–1975 zajmował stanowisko mera miejscowości Montreuil-Bellay. W latach 1967–1968 jako przedstawiciel gaullistów był deputowanym do Zgromadzenia Narodowego III kadencji.
W trakcie wydarzeń z maja 1968 opowiedział się po stronie protestujących studentów, opuścił większość gaullistowską i zrezygnował z zasiadania w parlamencie. Na potrzeby wyborów z tegoż roku powołał ugrupowanie Mouvement pour la Réforme, które poniosło wyborczą porażkę. Przewodniczył krajowej radzie gospodarki regionalnej CNER (1967–1971). Uczestniczył w kolejnych latach w różnych inicjatywach politycznych i społecznych. W 1974 otwarcie poparł kandydaturę François Mitterranda na prezydenta. W latach 1974–1981 ponownie był członkiem Senatu, wchodząc w skład frakcji tworzonej przez Partię Socjalistyczną. Wstąpił formalnie do socjalistów, reprezentując w partii grupę stronników Michela Rocarda.