Dague – francuska kanonierka torpedowa z lat 80. XIX wieku, jedna z ośmiu zbudowanych jednostek typu Bombe. Okręt został zwodowany w czerwcu 1885 roku w stoczni w La Seyne-sur-Mer, a do służby w Marine nationale przyjęto go w 1888 roku. Jednostka została skreślona z listy floty w 1905 roku i następnie złomowana.
Projekt i budowa Kanonierki torpedowe typu Bombe zaprojektowano jako niewielkie, jednokominowe jednostki o trzech masztach (początkowo z ożaglowaniem), z taranowymi dziobami, wystającymi rufaami i pochylonymi dośrodkowo burtami. Kadłuby jednostek wykonano ze stali.
„Dague” zbudowany został w stoczni . Stępkę okrętu położono w czerwcu 1884 roku, a zwodowany został w czerwcu 1885 roku.
Dane taktyczno–techniczne Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 59,2 metra, szerokości całkowitej 5,97 metra i maksymalnym zanurzeniu 3,17 metra. Wyporność normalna wynosiła 395 ton. Okręt napędzany był przez dwie pionowe maszyny parowe o łącznej mocy 1800 KM, do których parę dostarczały cztery kotły lokomotywowe. Maksymalna prędkość napędzanej dwiema śrubami jednostki wynosiła 18–19 węzłów.