Budynek w kształcie namiotu ma 28 metrów długości i 13 metrów szerokości.
Miasto Równocześnie z budową fabryki rozpoczęto budowę budynków mieszkalnych. Najstarsze zbudowano w latach 1932–1935. W budynkach o płaskich dachach, wyposażonych w bieżącą wodę, prąd i łazienki mogło zamieszkać od jednej do czterech rodzin. Z farmy Hellocourt do sklepów dostarczano warzywa, mięso i nabiał. Działały: pralnia, ośrodek zdrowia, salon fryzjerski i warsztat szewski zapewniając miastu samowystarczalność. W lokalnym sklepie sprzedawano obuwie Baty w cenie o 20% niższej. Miasto rozbudowano przed wybuchem Ii wojny światowej. Ostatnie pięć dwurodzinnych budynków powstało w 1965 roku.
Aby mieszkańcy mogli trenować powstał kompleks sportowy. W jego skład weszły: działające jeszcze przed II wojną światową dwa boiska do piłki nożnej, trzy korty tenisowe, zbudowany w 1948 roku stadion lekkoatletyczny, zbudowana w 1957 roku hala do koszykówki, siatkówki i szermierki. W 1938 roku powstał pierwszy w Lotaryngii 25 metrowy basen. Był przy nim brodzik dla dzieci, dwie trampoliny, szatnia i lodziarnia. Został on zasypany w latach 90.