Jasiewicz otrzymał polecenie znalezienia nowej siedziby szkoły, po czym 1 czerwca 1915 wznowił naukę na kursach wakacyjnych. Został zmobilizowany do C. K. Armii i od 9 czerwca do 24 sierpnia 1915 służył w szeregach 40 pułku piechoty, po czym został superarbitrowany i powrócił do pracy w gimnazjum. Po wznowieniu nauki w I Gimnazjum nadal pozostawał profesorem, wykładając dotychczasowe przedmioty. Otrzymał VIII rangę służbową od 1 października 1917. Przed 1918 został odznaczony austro-węgierskim Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych.
thumb|240px|Grobowiec Szczęsnego i Zofii Jasiewiczów Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości u zarania II Rzeczypospolitej wciąż był profesorem przemianowanego I Państwowego Gimnazjum w Rzeszowie, ucząc łaciny, grecki, propedeutyki filozofii, ponownie był pomocnikiem dyrektora (Dezyderego Ostrowskiego, od końca 1920 Jana Kreinera), był też opiekunem drużyny harcerskiej im. Stefana Czarnieckiego. Przed rozpoczęciem roku szkolnego 1922/1923 został mianowany dyrektorem I Państwowego Gimnazjum im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie. Od tego czasu uczył w szkole logiki i psychologii, pozostawał opiekunem drużyny harcerskiej, a w mieście był członkiem Rady Szkolnej Powiatowej.