Do 1956 jako pilot myśliwca służył w Japonii i Korei Południowej. 1957–1964 – był inżynierem i pilotem doświadczalnym w zakładach Pratt & Whitney. 1957–1960 – był pilotem korpusu lotniczego Gwardii Narodowej stanu Massachusetts (Massachusetts Air National Guard). 1960–1965 – był pilotem korpusu lotniczego Gwardii Narodowej stanu Connecticut (Connecticut Air National Guard). 1964–1966 – był inżynierem i pilotem doświadczalnym firmy North American Aviation, Inc. 1965 – uzyskał tytuł magistra aeronautyki i astronautyki w Rensselaer Polytechnic Institute. 1967 – uzyskał tytuł magistra zarządzania na Uniwersytecie Hartford (University of Hartford).
Jako pilot wylatał ponad 7200 godzin, z czego 5725 na samolotach z napędem odrzutowym.
Kariera astronauty 4 kwietnia 1966 – zakwalifikował się do piątej grupy astronautów NASA (). Październik 1968 – podczas lotu statku Apollo 7 utrzymywał łączność radiową (CapCom) z załogą pracującą na orbicie. 1969 – otrzymał przydział do załogi rezerwowej misji Apollo 13 jako pilot modułu dowodzenia. Kwiecień 1970 – na 72 godziny przed startem statku Apollo 13 został przesunięty do załogi podstawowej, zastępując w niej pilota modułu dowodzenia – Thomasa Mattingly’ego. 11–17 kwietnia 1970 – uczestniczył w misji Apollo 13. Kwiecień 1973 – opuścił szeregi NASA.