Schronisko znajduje się pod dużym skalnym okapem. Ma on szerokość 12 m, wysokość 7 m i wysięg do 4 m. Od strony południowo-zachodniej jego boczną ścianę tworzy 4-metrowej długości zawalisko dużych głazów. Schronisko powstało prawdopodobnie wskutek grawitacyjnego osunięcia się skał. Zbudowane jest z gruboławicowych skalistych wapieni nachylonych pod kątem 60° ku północnemu wschodowi. Jego ściany są wymyte krasowo i porośnięte mchami, kępami zanokcicy skalnej i inną naskalną roślinnością. Jest widne i suche, bez nacieków. Namulisko jest próchniczne z dużą domieszką skalnego rumoszu.
Historia poznania i dokumentacji Schronisko znane było od dawna. Po raz pierwszy opisał go Kazimierz Kowalski w 1951 r. nadając mu nawę „Schronisko w Lasach Złotego Potoku V”. W październiku 2009 r. jego plan i dokumentację opracował M. Czepiel.
Przypisy Na podstawie tabliczki umieszczonej przy jaskini i szlaku turystycznym.
Kategoria:Czatachowa Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej