Jako subdiakon pomagał ks. Giovanniemu Rodzie w prowadzeniu w Sperticano koło Marzabotto w prowincji Bolonii niewielkiej parafii liczącej ok. 400 wiernych. Pracował tam jako wikariusz. 27 września 1942 został następcą ks. Giovanniego Roda, który zmarł 20 lipca.
W czasie swojej służby w parafii w Sperticano pomagał biednym i ubogim m.in. urządzał schroniska w przykościelnych pomieszczeniach oraz ze zbombardowanych domów.
Zginął śmiercią męczeńską 13 października 1944. Dzień wcześniej uratował młodą dziewczynę przed planowanym przez żołnierzy nazistowskich próby gwałtu, po czym rozpoznając sprawcę tego czynu. Ten zaś zauważając kapłana, który szedł na szczyt wzgórza z olejami świętymi i wodą święconą, wyciągnął pistolet i zastrzelił go celując w głowę. Ciało znaleziono po kilku dniach, zaś pogrzeb odbył się dopiero 24 kwietnia 1945.
19 maja 1950 został pośmiertnie odznaczony przez prezydenta Włoch Luigi Einaudiego Złotym Medalem za Męstwo Wojskowe.
21 stycznia 2021 papież Franciszek podpisał dekret o jego męczeństwie, co otworzyło drogę do jego beatyfikacji. 26 września 2021 w bazylice katedralnej św.