Chłopi porozumiewali się z partyzantami i ich dowódcami o wiele łatwiej niż z regularnymi oddziałami wojska. Pomoc chłopstwa na samym początku ruchu partyzanckiego była dla partyzantów szczególnie ważna. Chłopi tropili poszczególne oddziały wroga, eksterminowali francuskich maruderów, a także dostarczali oddziałom partyzanckim żywność i paszę dla koni.
Chłopskie oddziały partyzanckie W miarę jak armia francuska wkraczała w głąb Rosji, gdy rosła przemoc ze strony wojsk napoleońskich, po pożarach w Smoleńsku i Moskwie, po spadku dyscypliny w armii napoleońskiej i przekształceniu znacznej jej części w bandę rabusiów i gwałcicieli, ludność Rosji zaczęła przechodzić od biernego do czynnego oporu wobec wroga. Rosyjscy żołnierze uciekający z niewoli oraz ochotnicy spośród miejscowej ludności, podjęli inicjatywę organizowania samoobrony i formowania chłopskich oddziałów partyzanckich, uzbrojonych w broń zdobyczną i plebejską.
Za swoje zasługi poszczególni chłopi otrzymywali nagrody w postaci Krzyży Świętego Jerzego i inne odznaczenia, ale chłopstwo jako całość pozostało niedocenione.