Część z dolarów wyemitowanych w tym czasie została wywieziona do Azji.

Odkrycie złota w Kalifornii W 1848 roku w Kalifornii doszło do odkrycia nowych złóż złota. Ilość złota, jaka pojawiła się na rynku amerykańskim, zachwiała systemem monetarnym. Napływ złota na rynek sprawił, że srebro, którego ceny były liczone w złocie, stało się niedowartościowane. Srebrne jednodolarówki okazały się być bardziej wartościowe niż ich wartość nominalna. Handlarze kruszcem zaczęli skupować srebrne monety o wartości jednego dolara i 50 centów. Amerykańskie srebro, w tym monety, były sprzedawane do Europy, gdzie przetapiano je na własne potrzeby. W latach 1851–1852 emisja Seated Liberty spadła do kilku tysięcy sztuk. W latach 50. XIX wieku doszło do zaniku srebrnego dolara w obiegu. To, co wybijała mennica, trafiało dalej za granice Stanów Zjednoczonych, ale już nie jako moneta, a kruszec na przetop. W tym czasie dolar Seated Liberty zaczął być wykorzystywany jako moneta handlowa w wymianie gospodarczej z Chinami, a także w Ameryce Południowej. Julian podaje, że fakt wybijania srebrnego dolara wyłącznie na wschodzie Stanów Zjednoczonych pozwala stwierdzić, iż handel w obszarze Azji prowadzony był głównie przez klasę wyższą ze wschodniej części kraju.