W 1911 r. wyemigrował do Palestyny. Zamieszkał w Tel Awiwie i nauczał w Gimnazjum Herclija. W kolejnych latach studiował psychologię i filozofię w Berlinie, Genewie oraz w Lozannie, gdzie na uniwersytecie uzyskał stopień doktora za pracę o twórczości Fiodora Dostojewskiego. Powróciwszy do Palestyny w 1921 r., zamieszkał w Jerozolimie i do końca życia wykładał literaturę hebrajską w tamtejszym .
Część źródeł uznaje, iż na początku lat 30. zwrócił się w stronę judaizmu ortodoksyjnego, jednak Anna Piątek, wspominając o genezie powieści Na wąskiej ścieżce (1937), stwierdza, iż po przeżytym udarze pisarz doznał głębokiej przemiany duchowej: nawrócił się i zaczął przestrzegać przykazań, choć nie związał się z żadną ortodoksyjną wspólnotą żydowską.
W 1943 r. został uhonorowany Nagrodą Bialika.
Zmarł nagle w 1944 r. Został pochowany na cmentarzu żydowskim na Górze Oliwnej.
W 1959 r. jego imieniem nazwano ulicę w Jerozolimie.
Twórczość Aaron Kabak cenił literaturę rosyjską i tłumaczył ją na język hebrajski, m.in. poezje Michaiła Lermontowa i Dmitrija Mereżkowskiego. Debiutował w 1901 r. zbiorem przekładów, w tym również utworów Elizy Orzeszkowej.