W 1931 był członkiem założycielem Polskiego Związku Zawodowego Łódzkich Artystów Plastyków.
Po II wojnie światowej Sługocki został kierownikiem działu galanterii metalowej w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. W 1953 przeszedł na emeryturę.
Działalność artystyczna Sługocki od 1927 wystawiał prace w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi. Uczestniczył w wystawach PZZŁAP, m.in. w 1952, 1953, 1956, 1959. Uczestniczył także w wystawie zorganizowanej dla uczczenia dziesięciolecia wyzwolenia Łodzi w 1955 i I ogólnopolskiej wystawie medalierskiej w Warszawie w 1963. Do zrealizowanych przez niego rzeźb należą: Popiersie ks. Józefa Teodorowicza w Katedrze ormiańskiej we Lwowie (1925), Pomnik księdza Ignacego Skorupki w Łodzi (1927–1930), Portret Mustafy Kemala Atatürka (brąz, przekazany przez rząd Polski do ), Portret Marii Skłodowskiej-Curie.
Życie prywatne Był synem Józefa i Anny z domu Razowskiej. Jego braćmi byli rzeźbiarze: Marian Sługocki (1883–1944) i Antoni Sługocki (1881–1939). Był żonaty z Marią Lambrech (zm. 1921), a następnie ożenił się z Apolonią Owczarską, z którą miał dwóch synów: Leszka Macieja Sługockiego (ur. 1924) – dra hab.