W efekcie badacze wydzielają dwa typy muhirów: inskrypcyjne (jedynym lub głównym elementem są napisy) i przedstawieniowe (jedynym lub głównym elementem jest ilustracja). Wyodrębniany jest jeszcze trzeci typ, tzw. muhiry pieczęciowe, gdzie główne elementy stanowią rozety, koła, wielokąty, w które mogą być wpisane modlitwy lub symbole o znaczeniu magicznym. Część z tych figur interpretuje się jako zgeometryzowane wyobrażenia ciał kosmicznych. Ten typ jest najrzadszy.
Niezależnie od podstawowego typu, muhiry często zawierały dodatkowe ornamentacje, np. roślinne i prawie zawsze przed powieszeniem na ścianę są ujmowane w ramę, a ich lico zabezpieczane taflą szkła. Inskrypcje muhirów co do zasady są kaligrafowane i pisane w języku arabskim, czasem z dodaniem tłumaczenia lub komentarza w innym języku – polskim, białoruskim, albo tureckim – przy czym napisy w tych językach mogły być zapisywane alfabetem arabskim.