Instytut rozpoczął swoją działalność wraz z przybyciem do siedziby IIASA pierwszego naukowca w czerwcu 1973 roku.
W 1991, wraz z zakończeniem zimnej wojny, kraje sponsorujące IIASA rozważały możliwość zakończenia działalności instytutu. Jednak jego dorobek oraz efekty wpływ na wzmocnienie porozumienia między naukowcami ze Wschodu i Zachodu zadecydowały o rozszerzeniu formuły instytutu i przekształceniu w instytut naukowy o globalnym zasięgu.
Organizacja IIASA jest niezależnym, międzynarodowym instytutem badawczym. IIASA jest instytucją pozarządową finansowaną przez organizacje naukowe w krajach członkowskich, do których obecnie należą: Austria, Brazylia, Chiny, Egipt, Finlandia, Niemcy, Indie, Indonezja, Iran, Izrael, Japonia, Jordania, Republika Korei, Meksyk, Norwegia, Rosja, Słowacja, RPA, Szwecja, Ukraina, Wielka Brytania, USA i Wietnam. Fundusze na rzecz instytutu pochodzą również z kontraktów, grantów i darowizn od rządów, organizacji międzynarodowych, środowisk akademickich, biznesu i osób prywatnych. W siedzibie instytutu w Laxenburgu pracuje ponad 400 naukowców z 52 krajów, ponadto IIASA posiada rozległą sieć współpracowników, gości i praktykantów z całego świata.