Karol Emil Sieniawski (ur. 26 marca 1843 w Ornecie, zm. 22 czerwca 1921 w Poznaniu) – nauczyciel, historyk Warmii i Polski.
Życiorys mały|348x348px|Praca konkursowa Biskupstwo warmińskie Karol Sieniawski pochodził z patriotycznej polskiej rodziny. Jego ojciec, Józef, był uczestnikiem powstania listopadowego i wraz z gen. Rybińskim, ostatnim dowódcą powstania, przekroczył granicę Królestwa Polskiego i Prus koło Brodnicy, gdzie złożyli broń. Po przekroczeniu granicy na rzece Pisie żołnierze armii polskiej pod eskortą żandarmów pruskich zostali internowani w obozach. Józef Sieniawski został przez władze zakwaterowany w Tolkmicku, skąd po paru latach przeniósł się do miejscowości Kleinhof (współcześnie nie istnieje, w granicach administracyjnych miasta Orneta), gdzie pełnił funkcję zarządcy majątku Kleindorf.
Karol Sieniawski przyszedł tam na świat 26 marca 1843 roku. Ojciec Polak zmarł przedwcześnie, w 1848 roku, gdy Karol miał zaledwie pięć lat. Matka nie znała więcej jak kilkanaście słów polskich, tak więc odtąd w domu panowała mowa niemiecka;