mały|Pomnik Takeko Nakano w Aizuwakamatsu – japońska wojowniczka (onna-bugeisha) u schyłku okresu Edo.
Życiorys Urodziła się w kwietniu 1847 r. w Edo jako najstarsza córka samuraja i urzędnika w Aizu, Heinaia Nakano i jego żony, Kōko Nakano, córki samuraja Kinaia Oinumy. W dzieciństwie, do 1863 r., wychowywała się wraz z młodszym rodzeństwem – bratem Toyokim i siostrą Yūko, studiując kaligrafię i literaturę oraz ćwicząc sztuki walki. Dzięki tym umiejętnościom otrzymała pracę w posiadłości rodu Itakura, władcy hanu Niwase, obecnie prefektura Okayama.
Tam nauczyła się walczyć naginatą, służyła także pracodawcy jako sekretarka, a dla jego żony była nauczycielką sztuk walki.
Postępy Nakano w nauce walki były tak duże, że będący pod ich wrażeniem nauczyciel Daisuke Akaoka zdecydował się w 1863 r. na jej adopcję. Następnie Nakano przeniosła się do Aizu. Tam Akaoka próbował wydać ją za swojego bratanka, jednak Nakano odrzuciła propozycję małżeństwa i wróciła do rodzinnego domu.