Charakterystyka Szczyt Ľadonhory ma formę kształtnego kopca, wyciągniętego nieco w osi wschód-zachód, spłaszczonego na szczycie. Ów kopiec wypuszcza w kierunku północnym wyraźnie niższy grzbiet, który zaraz skręca ku zachodowi, przechodząc przez płytkie Sedlo pod Ľadonhorou (835 m n.p.m.) w wał Sten. Zbocza tego kopca są strome, od strony południowej i wschodniej – bardzo strome. Są słabo rozczłonkowane, jedynie od strony wschodniej aż po sam prawie wierzchołek podchodzi łagodnym łukiem dość wąska, stroma i kamienista dolinka o charakterze wąwozu.
Masyw Ľadonhory zbudowany jest głównie z mezozoicznych wapieni, iłowców i margli. Głównymi czynnikami kształtującymi obecnie relief masywu są wody opadowe, wietrzenie mrozowe, ruchy grawitacyjne. W wielu miejscach w partiach szczytowych warstwa gleby jest cienka, stoki są kamieniste, spotkamy tam niewielkie wychodnie skalne.
Przyroda i jej ochrona Praktycznie cały masyw Ľadonhory jest zalesiony. Spotkamy tu różne facje buczyn z pojedynczo wtrąconymi świerkami, a w partiach skalistych – jaworami.
Górne partie góry, mniej więcej powyżej poziomicy 650–700 m n.p.m., wraz z południowymi stokami sąsiednich Sten, objęte są ochroną w rezerwacie przyrody Ľadonhora.