Dane taktyczno-techniczne „Bellona” był niewielkim, przybrzeżnym okrętem podwodnym o konstrukcji jednokadłubowej. Długość całkowita wynosiła 47,5 metra, szerokość 4,4 metra i zanurzenie 2,7 metra. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 301 ton, a w zanurzeniu 369 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki wysokoprężne o łącznej mocy 900 KM. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Titan Electro o łącznej mocy 640 KM. Dwa wały napędowe obracające dwiema śrubami umożliwiały osiągnięcie prędkości 14,5 węzła na powierzchni i 10,5 węzła w zanurzeniu. Zapas paliwa płynnego wynosił 12 ton.
Okręt wyposażony był w cztery stałe wyrzutnie torpedowe kalibru 450 mm, bez torped zapasowych (trzy dziobowe i jedna na rufie). Broń artyleryjską stanowiło działo przeciwlotnicze kalibru 57 mm M1885 L/40.
Załoga okrętu składała się z 17 (później 24) oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Bellona” został wcielony do służby w Kongelige Danske Marine w lipcu 1921 roku. Jednostka otrzymała numer taktyczny C2. „Bellona”, podobnie jak siostrzane okręty, pełnił aktywną służbę we Flotylli okrętów podwodnych do 1936 roku, kiedy to trafił do rezerwy.