W latach 1886–1890 z jego inicjatywy przy oddziale powstała czytelnia, przekształcona w „Klub Przemysłowiec”, a także utworzono sekcję techniczną, przekształconą w Towarzystwo Techników oraz otwarto w Łodzi Komitet Giełdowy.
Zainicjował także w 1886 powstanie Komitetu Kanalizacji i Wodociągów, którego był sekretarzem. Komitet przeprowadził studia w guberniach: piotrkowskiej, kaliskiej i warszawskiej oraz sporządzio szczegółowe plany Łodzi oraz plan niwelacyjny, na którym zaprojektowano sieć kanalizacyjną. Materiały te były podstawą do sporządzenia planów sieci przez Williama Lindleya. Był także współzałożycielem „Dziennika Łódzkiego”.
w 1910 kupił od Edwarda Herbsta, tzw. Dom Hilarego Majewskiego, dawny om własny łódzkiego architekta miejskiego – Hilarego Majewskiego.
Życie prywatne Pochodził z rodziny ziemiańskiej z województwa poznańskiego. był synem Stefana Oppeln-Bronikowskiego herbu Osęk (ur. 1819) i Franciszki z domu Rożnowskiej (zm. 1882). Jego żoną była Felicja z domu Smoleńska (1859–1892), z którą miał dwie córki: Julię (ur. 1881) i Jadwigę (ur. 1881).
Został pochowany w grobie rodzinnym w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.
Przypisy
Kategoria:Bronikowscy herbu własnego Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Pochowani w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi Kategoria:Inżynierowie związani z Łodzią Kategoria:Działacze społeczni i kulturalni związani z Łodzią