Został także członkiem komisji dochodów niestałych Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie.
W 1917 roku zapisał się na Kursy Akademickie dla Wyższej Administracji organizowane przy Uniwersytecie Warszawskim. Po półrocznym kursie, 1 sierpnia 1918 roku został skierowany na praktyki do Prezydium Policji w Łodzi. 10 listopada 1918 roku powrócił do Warszawy, gdzie następnego dnia otrzymał nominację na komisarza rządowego w Łasku. Na początku kwietnia 1919 roku został przeniesiony do Koła, gdzie objął tę samą funkcję, a następnie funkcję starosty powiatowego. Podczas pełnienia funkcji starosty był m.in. prezesem Towarzystwa Przyjaciół Oświaty, angażując się w rozwój gimnazjum w Kole. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był także działaczem Obywatelskiego Komitetu Obrony Państwa w Kole.
Podczas przewrotu majowego opowiedział się po stronie rządu. Prawdopodobnie z powodu nieprzychylnego stanowiska wobec sanacji, 10 września 1927 roku został zwolniony ze służby. Zakończyło to jego karierę w administracji państwowej. Następnie opuścił Koło i zamieszkał w Milanówku, gdzie podjął prace w instytucjach finansowych, a następnie w biurach nieruchomości i w księgowości.