Pod koniec okupacji niemieckiej do stycznia 1945 roku do Niemiec wywieziono łącznie 70 obrabiarek, 294 ciężkich narzędzi do obróbki metalu, 1639 instrumentów pomiarowych, 90% surowców i wyrobów gotowych w tym także ważniejszą dokumentację techniczną oraz opracowania konstrukcyjne maszyn i urządzeń. Po zakończeniu działań wojennych powstało „Zjednoczenie Przemysłu Naftowego i Gazu Ziemnego”, do którego włączono Fabrykę Maszyn i Narzędzi Wiertniczych nadano jej nową nazwę „Centralne Warsztaty Naftowe”. W 1950 zmieniono nazwę fabryki „Fabryka Maszyn i Sprzętu Wiertniczego” która podlegała pod Centralny Zarząd Budowy Maszyn Górniczych w Bytomiu.
W latach 1949-1962 fabryka działała jako Centralne Warsztaty Naftowe, od 1973 zmieniła nazwę na Fabryka Maszyn i Sprzętu Wiertniczego „Glinik”, następnie zmieniono nazwę na Fabryka Maszyn Wiertniczych i Górniczych „Glinik” (FMWiG). Naczelnym dyrektorem firmy był od roku 1963 do roku 1981 Kazimierz Kotwica.